TSM'nin Broadway üzerindeki etkileri

Mecazi korkuluklar ve her ne haltsa bilmediğimiz, görmeyişimizi bahane ederek arkamızdan usulca şıpırdıyordu eski, siyah, yamuk yumuk şapkasının altında mısır koçanından yapılma yüzüne vurdukça rüzgar. Korkutmaya çalışıyordu bizi hiç bilmediğimiz korkularıyla..

Embesil..
Bu zamana kadar hayata göğüs gerdiğimizi değil, baktıkça göğsümüzde iki meme ucu görebiliyordu en fazla.
Ve biz en güzel, en bet, en çığırtkan karga sesini çıkarabiliyorduk ona inat.

Korkutamıyordu bizi, çıldırıyordu. Rüzgar vurdukça yüzüne, üzerine oturtulduğu toprağa saplı kazık, onu ileri geri hareket ettirerek, belki de acıların en büyüğünü yaşamasına sebep oluyordu.
Biz kargalaştıkça, canı yanıyordu.

O kendini hep öyle sanıyor, gözünü orada açtığını düşünüyordu.
Bir insan eliyle oturtulmuş olabileceğini hiç düşünmedi o kazığa. Biliyor olsaydı, yediremezdi kendine, oracıkta imana gelip, salavat getirir ve vefatını dilerdi çoktan..

Bırak öyle kalsındı..

Biz ise, bembeyaz teninin güneş gören yerleri kömüre öykünen, kocaman ıslak gözleri yeşil, tatlı ve sempatik bir çocuğun bedeninde yaşayan üç ayrı kişiydik..
Bazen karıştırıyorduk birbirimizi, hangimiz kim oluyorduk, onu kim yapıyorduk, bilmiyorduk bile.. Zaten umursamıyorduk.

Özünde iyi çocuktu, çocukken iyiydi,

Büyüttük onu..

Erkek oldu, çirkin oldu, iyi olmaya, iyi kalmaya çalıştı. O öylesine çalışıyordu ki, bunu kimse görmüyordu bile.. Herkes onun için, ''zeki ama çalışmıyor'' demekle yetindi..

Ne yaparsa yapsın iyi olamadı. Kötülüklerin içinde kala kala, ona artık kötü bir adam olduğunu zannederken aslında iyi olduğunu biz bile itiraf edemedik. Geç kalmıştık. Aslına bakarsan üzgündük de..

Çünkü o kendini kötü sanıyor, kötüymüş gibi davranıyor ve en acısı o ki, kötü hissediyordu..

Ama kötü adam kötü hissetmesi değil, bildiğin kötü. Acı. Elem.

İyi adam, kendi eliyle, kendi canını yakıyordu bizim itiraf edemediğimiz gerçekler yüzünden.

Çok kadınlar sevmişti. Bazı kadınların çok güzel gülümsediğini düşünür, sevdiği kadınların oturduğu koltukların arkasından dökülen saçlarını gizli gizli toplayıp cüzdanında taşıması, bizi hayretlere düşürürdü.

Bize göre saçmalıklar yetiyordu onun bir kadını sevmesi için. Bir nedene, bir açıklamaya, bir dayanağa hiç ihtiyacı yoktu..

Bilmediği bişey vardı ki, biz onu sesli düşünürken duyabiliyorduk.

Geçen gece sigarasını yakmış, yarısı içilmiş rakı bardağı elinde, gökyüzüne bakarak, davudi sesiyle şunları söylüyordu;

-''Onu, yarın hiç olmayacakmış gibi sevdim. Diğerini geçmişime sünger çekip, geleceğimi düşünerek, planlı programlı sevdim. Öbürünü çocukluk aşkımmış, hiç unutmayacakmışım gibi sevdim, unuttum.

O ecnebi kızı hayatımın sonuna kadar beni bir kömür madenine kapatmalarına razı olacak kadar sevdim. Yapacaklarına karşı tek kelime etmeyeceğime dair söz vererek sevdim. Eğer ölürse, ardından ağlamayacağıma dair gözlerinin içine bakarken sözler vererek sevdim. Hala ölmedi, ama ben yine de ağladım.

Bunu ise öylece sevdim. Hayatımda sevdiğim bütün doğru, güzellikleri dünyalara bedel, bir bakışıyla bir yeniçeri ocağını batıracak kadınlara inat, kendime inat sevdim. Hayata dair bir beklentim olmadığı için, artık vazgeçtiğim için, vazgeçtiğim şeyden vazgeçirdiği ve sonra kendinin de ne bok yediğini bilmediği için sevdim. Sövdüm, küfrettim. Salak olduğu için.

Benim en sevdiğim ben onun kötü olmadığını herkese ispatlamaya çalışırken bana en büyük kötülüğü yaptı zamanında. Benim en sevdiğim kendini benim gözlerimin önünde öldürdü. Ama bunun öyle olmadığını, bu sefer kimseye ispat etmek zorunda kalmadan, kendi gözlerimle göreceğim.
Sabrın sonu her zaman selamet olmasa da, felaket olmak zorunda da değil.''


İşte böyle derken hayretler içinde dinliyorduk onu.. Yavaşça mırıldanmaya başladı sevdiği şarkıyı;

-''Bir ihtimal daha var, o da ölmek mi dersin?''

Öyle böyle ama güzel söylüyor, birimiz içerden gazete kağıdı alıp masaya sermiş, diğerimiz kavunu dilimlerken ben de rakı dolduruyordum bardaklara.

Biz ondan çok yanlış yapıyoruz, onun nefesiyle var olduğumuzu unutuyoruz hep. O asla bizi görmedi ve bilmedi ve sonunda kendi kendine ekledi..

- ''Yıldızlar bu akşam çok güzeller. Bazı kadınlar da çok güzeller. Ama hayat bazen çok boktan ve yalnızlık da öyle. Ben de öyleyim. En iyisi ben bu akşam başka bir keyifsiz yalnızın yanına gideyim ve gerekirse beraber ağlayalım. O benim güneşim. Belki ben de ay olurum bu gece ona. Belki geğirince söylenmez bu sefer. Sonra espri falan yapar, dağıtırım buhranı.. Hazırlanayım, geç kalmayalım hiçbir şeye.''



Biz? Biz rakıya devam. Ama biz yiğitliğe bok sürdürüp söyleyemiyoruz ya, biriniz söyleyin lan,

Oğlum sen iyiydin, seni kötü eden bizdik!
Aslında biz de iyiydik, ama keşke üçümüz aynı sarışına aşık olmasaydık.

Allah belanı versin Marilyn..

Vuuusslatııınnn baaaaşşkaaaaaa aaaaleeeeeemm....

Ve hüvel aliyyül azîm..

Jölemsi, plastik samimiyetlerden ve Hakan Peker'den nefret ettiğimizi söyleyeli dört sene olmuş.
Şimdi bakıyorum bişey değişmiş mi diye? Hayır.

İnna lillah ve inna ileyhi raciun

Kesif kokular sarıyor bazen burnumu. Lokanta artıklarının tıkıldığı çöp konteynerları, yanmış sanayii yağları, duş jelleri, otoban kenarında ezilmiş hayvan çürüğü, sen, rakı, küçükçekmece köprüsü üzeri boku, pahalı vücut kremleri, sabah kalkıp bişey yemeden bol sigara içilmiş ağız, aromalı sigara dumanı, işkembe çorbası, yeni doğmuş kedi..

Güzeli, çirkini ve daha niceleri..

Ara ara argoya kaçmak, magandalaşmak hiç de fena fikir değil. Tesbih çekmek, küfür etmek, kumaş pantolonun paçasını sıyırıp
yalınayak işyerinde araba yıkamak. Kimseye söyleyemesem veya bilmeseler bile, arada yapmak güzel oluyor.

Bilseler ayıplarlar.
Neden?
Hadi gel biraz yapalım mı?

Çünkü o siktiğimin titrini muhafaza etmeni isterler, makam, entellektüel duruş, bilgi birikimi falan bayılır bu amına koyduklarım.
O salon erkeği görüntüsünü bozuyorsun diye. Daha insanlar yıllardır sakallarıma alışamadı, barışamadı lan. Düşünsene..

Kimse kalkıp, benim bu sikik yüz kıllarını böyle sevdiğimi düşünmedi di mi?

Hiç yakışmıyor..

Sana da o üzerindeki takım elbise, o doldurma parfüm yakışmıyor sabahları bağcılar-bakırköy dolmuşu müdavimi olup o an kimseyle karşılaşmamak için bildiği bütün duaları ezbere okuyan ve bunları belli
etmemek için götünü satmaya hazır arkadaşım. Ben bunu sana söylüyor muyum?

Hele sana? Benim işimi gören, ihtiyacımı karşılayan telefonumun nesini beğenmiyorsun be ey erkek arkadaşıyla metrobüs
maceralarından utanıp facebook profilinde tanıdığının audisi önünde çektirdiğiniz fotoğrafları bangır bangır paylaşan,
christian louboutin veya manolo blahnik görünümlü topukluları deichmann'dan 39.90'a kredi kartına 9+3 taksit alan sevgili
emekçi plaza kızı?

Hele hele sana hiç bişey demiyorum trilyon parası olup da adını bile doğru yazamayan pezevenk.
Sana hiç.

Lan benim gibi sosyalist kafadaki adamı da materyalist ve kapitalist yaptınız ya, size de helal olsun.

Ama bazı şeyleri yüzünüze söylemeden akıllanmasınız siz ızdırabını götlerine soktuğumun ne oldumcuları.

Napıyonuz oğlum? Kafayı dolduruyonuz mu? Hee? Söylesene.

İki kelam edebiliyonuz mu?

Beni takdir etmeyi bırak, benim harikalığımdan bahsetmeyi bırak, benim ne kadar iyi, ne kadar anlayışlı, centilmen, cömert,
inanılmaz, dayanılmaz olduğumu söylemeyi ve daha yaratıcı cümleler kurmayı bırak artık amına koyim.

Samimiyetsizliğin paçalarından akıyor biliyorsun değil mi?

İşin düşünce işim düştü de. Göt yalayarak bi yerlere gelmekten vazgeçsene?
Ya da madem böyleyiz, siktir olup gitsene?

Ama gitmezsin. orada öyle beklersin.
Ha arkamızdan konuşmayı da asla ihmal etmezsin değil mi? Bize ayrı, dışarıya ayrısın.

Bizi beğenmezsin sen. Maalesef ve ne yazık ki başkalarına karşı bizim yüzümüze söylediklerinin aksini söylersin.

İki yüzlü, bana attığı taşları biriktirip yarın o taşlarla anasına ağlama duvarı yapacağımın çocuğu.

Devam devam. Aynen böyle devam.

Bak ben bunların hepsini görüyor ve yazıyorum buraya.
Detaylarını da teker teker aklıma yazıyorum merak etme.

Ben olan benden de bambaşka bir adam yarattın onu da bil.

Ben idim, bend oldum.

Ama çok şükür ki, senin yapamadıklarını yapmaktan keyif alırken, yapmaktan utandıklarından hala hiç gocunmuyorum.

Esnaf lokantalarında tabldot'a devam. Sokak köpeklerine sarılmaya devam. Sanayii'de teneke üstünde demlenmiş çaya devam. Dolmuş şöförüne ''gözümsün'' demeye devam. Tinerci çocuklarla karşılıklı dürüm yemeye devam.

Ben hala böyleyim.

Gülümsemeye bak, keyif almaya bak diyeceğim ama, kompleks kanseri olmuşsun amına koyim.

Rahat olamamışsın.

Neyse, hadi yarın çık gel de yarın o plastik samimiyetimizle bir çayımı iç. Ben senin yüzüne gülümserken içinden bana kendi egon ve kompleksin yüzünden ettiğin küfürleri okuyayım senin o ağzına çarpmaya meyillendiğim kahkahandan.

OKU

200 miligram. Hergün, düzenli olarak 200 miligram. Kimyasal.
Sabah, akşam. Etti 400. Laboratuvar'da yapılıyor.
Atıyorsun, sözde seni düzeltiyor.
İyi oluyorsun, adı antidepresan ya, depresif tüm yönlerini
negatif hale getiriyor..Kuş gibi, tertemiz oluyorsun..
Sözde..
İşte bunun yüzünden,

Naber lan karakterini ve cibiliyetini siktiğimin yüzsüz yavşağı?
Ben evvelki gün bunu bıraktım yine,
Yıllar sonra yeniden kullanmaya başlamıştım, yine bıraktım.

Niye yaptım söyleyeyim mi?

Çünkü sen (ki sevdiklerim ve düşündüklerim kendilerini tenzih ettiğimi anlayacaklardır) ben zamanında yine bu
mereti kullanırken ne yaptın? Salgılattığı serotonin yüzünden istemsizce güler yüzümle karşılaştın, insaf gördün,
insanlık gördün. O zaman ne yaptın? Çirkin ve öfkeli suratından uzak, bağırıp çağırmayan, kavga gürültü çıkarmayan, siklememezlik etmeyen, pamuk gibi, bal ne ki, şeker ne ki, nur yüzlü bir adam buldun karşında. Peki o zaman ne yaptın?
Baktın ses etmiyor, gülüp geçiyor, eyvallah diyor, kırmıyor, ince ince çöreklenmeye başladın değil mi? Rakı masasında, poker masasında sözler aldın, verdiğim sözleri de tutarım ya, hiç bir istediğinde aklın kalmadı. Salağa yatmama rağmen, göz göre göre orospu çocukluklarından vazgeçmedin değil mi?
Hesap sormadım hiç değil mi? Hoşunuza gitti. Kendini yürek yemiş gibi, ikili ilişkilerde de ses etmedikçe üstelemeyi, ısrar etmeyi, bana benim size davrandığım gibi davranmayı öğrendin ve bunu bir alışkanlık haline getirdin değil mi? Sonra ne oldu, bir gün ben yine eski ben oldum, herşey eskiye döndü, sen yine adam oldun. Efendi oldun.
Ne kadar gıcık ve kötüydü değil mi? Hiç olmasını istemezdin..

İşte yine çok uzun zaman sonra, ben bunların herbirinin tek tek yine yaşanacağını göze alarak başladım bunlara. Psikiyatr bi karı vardı, yazdı, ''lan sanırım biraz ihtiyacım var'' dedim, başladım. Aha, gel gelelim sence ne oldu? Oldum mu yine sana pamuk şekeri? Bayıldın !
Tam istediğin gibi olmaya başladım yine. Oğlum ben her ne kadar müdahil olamasam da kafam çalışmıyor mu benim amına koyim? Bunu da anlamıyor musun?
Görmüyor, hatırlamıyorum mu zannediyorsun kuş kadar beyninle? Ama ben senin ne istediğini, ne yapmaya çalıştığını biliyorum.

Askerde dağ, tepe, kan, leş, ceset dolaştım. Oradayken karar vermiştim. Artık sivilde iyi bir adam olacağıma dair. İyi olmam gerektiğine, hayatın aslında fazla düşünmeden, plan program yapmadan, ali cengizlere başvurmadan yaşanması gerektiğine. Geldim, kararımı uygulamak istedim. İyi olacaktım. Olmam gerekiyordu.
Az biraz bocaladım bir süre, eşten dosttan kaçtım, kimseyi görmek istemedim. Tabi düşünce şeklim değiştiği için hesap etmediğim birkaç şey oldu, üstesinden geldim sayıldı. Ama baktım sinir stresle bu iş olmuyor, yazdı işte karı, yine attım bunlardan.
Kimyasal. Laboratuvar'da yapılıyor.

Ulan onursuz, haysiyetsiz, köyündeki tüm akrabaları ölesice pezevenk, sen yine gördün bu durumu değil mi? Yine tam istediğin kıvama gelmiştim ben?
Sinsi piç. Ben hepsini görmüyor muydum? Daha önce de yapmamışmıydın, görmediğimi mi sanmıştın? Kısa şortlu görünce tavrını sikemeyeceğimi, istesem elimi karnına sokup iç organlarını aşağı dökemeyeceğimi mi sandın? Senin beni görmeye alıştığın yerlerde görmeyince, ben platin saçlı, kırmızı dudaklı karılarla nerede akşam orada sabahı bırakınca, dirildin mi lan? Şevk mi geldi damarlarına? Ezildik, yıkıldık, bittik mi sandın?

Biz hayatı kendimizce normalleştirmiştik oğlum, insanca yaşamaya, farklı tatlar yaşamaya, sevmeye-sevilmeye falan çalışmıştık.. Onu da beceremiyoruz gerçi bu kafayla..

Bak dün gece hayatın başı ağrıyordu, benim de canım sıkılınca gece saat iki gibi indim aşağı, benim köpeğin fazladan bir yirmi kiloluk maması vardı, aldım elime kovaları, sokak köpeklerine yedirdim. Çok var bizim burada. Bir ıslık çal yirmi tane toplanır başına otuz saniyede. Altımda şort, ayağımda terlik yine.
Görsen çok gülerdin kesin. Gülersin çünkü sen taallukatını siktiğimin, böyle şeylerden anlamazsın. Size ayıp, size varoş böyle şeyler.

O köpeklerin insanlaşmasını göremezsin başını okşadıkça. Ama senin başını iki okşayınca biz senin köpekleşmeni çok iyi görebiliyoruz merak etme.

Hayvan sevmez, kendini seven, hayvan olduğu için kendini sevmediğini de bilemeyen sen bre göt yalayıcı !

Ruhunu, hayalini siktiğim. Köpek dedim sana, üzüldüm. Sen bir sokak köpeğinin kuyruğu ol, ben seni alnından öpeyim.

Sen zannediyordun ki, biz yine gülüp geçeceğiz, sen de bu yavşaklığına devam edeceksin, tertemiz geçinip gideceğiz değil mi?
Değil! Bu sefer gülüp geçmeyeceğim. Ama sana acı çektireceğim. Sana ne yapacağım biliyor musun?

Bu zamana kadar yaptıklarının hesabını teker teker soracağım senden. İnleyerek yalvarmanı duymayacağım bile.
Pazartesiden itibaren şortu çıkarıp lacileri çekiyorum tekrar,
Haberin olsun.

Artık bu saatten sonra sen düşünecek, umursamaz tavrımın hastası olamayacaksın. Azıcık işimiz var seninle.
Götünden fitil fitil getirince, efil efil olacaksın..

Saygılar falan diye biter böyle yazılar ama,

Sana Acılar olacak malesef.

Failatün Failatün What the Fuck?

Ama başlığı aruz veznine uydurdum bak.
Aradım zira Divan-ı Lügat-it Türk'de bile anlamını bulamadığım
kelimeler oldu.Ben de böyle eski Türkçe bikaç kelime kullanayım
dedim ki,okuyanlar ooooooo hoca bu adam tam bir bilgi küpü,
kadınlar,ay ne karizmatik,ne entellektüel,veresim geldi desinler.
Ama bunca yıllık tecrübelerime dayanarak söylüyorum ki,bu işler yaş.
Yani değil eski Türkçe,Orhun yazıtlarını okusanız da bi bok değişmez.
Sonra söylemedi demeyin.
Bunu da bir önbilgi olarak paylaşayım istedim.Emeğe saygı.Repimi isterim.
Hepimiz,her ne kadar insanların gözünde çok iyi insan,harika birey,
muhteşem kişilik gibi dursak veya durmasak da,belli başlı
takıntılarımız vardır.Ve bu takıntılar çoğu zaman istemsizce yaptığımız gibi,kimi zaman bizler çılgına çevirebilir.
Takıntı,idefiks.Hayat karartgacı.
Mesela ben, yükseleni balık olan bir balık burcu olmayı takmam çok fazla,Ama o kadar çok takıntım var ki..
Çoğu insan da bunları bilir, ve bu takıntılarımla üstüme gelirler.
Televizyon izlerken,müzik dinlerken,dijital bir ortamda..
Evet,tek sayı takıntısı..Nefret ediyorum.
Ses hiçbi zaman otuzüç veya otuzbeş'de olamaz.olmamalı.Otuzdört olsun.Çifter çifter gitsin.Saat 15:53 olmasın.O saat 15:54 olana kadar saat'e bakarım çünkü.Bu yüzden çok otobüs kaçırmışlığım,ışıklarda kalmışlığım vardır.
Tek sayıları sevmiyorum,sevemiyorum bir türlü.Onlar da beni sevmesinler.Bu sadece 7 ve 13 rakamı için geçerli değil,çünkü onlar benim uğurlu sayılarım.Yani çok sevmesem de,saygı duyarım en azından.Ses çıkarmam pek.
Solak bir insan olmama rağmen,sağ elimle ışık,kapı açar,bir yere tutunurum genelde. Aynı şeyi aynı şekilde sol elimle yapma zorunluluğu hissederim.Bu yüzden bir ışığı iki kere kapatırım,bir kanal açmışsam onu ikinci defa açmadan izleyemem.Ve işin kötüsü,sağ elimi yakmışsam eğer,aynısını veya buna yakın bir acıyı sol elim de çeksin ister,onu da yakarım.
Sigaramı yakarken çakmak iki kere boş yanıp üçüncü'de yanmışsa,ne yapar ne eder bir kere daha iki kere boş bir kere dolu yakarım onu ben.Bunlar ufak tefek şeyler.
Kimileri de vardır ki,bir ritüel halinde,ibadetmişçesini olur.
Mesela bazı günler yazı yazarken, en ufak bir hatada,hatayı düzeltmek yerine,paragraf başına kadar siler ve baştan yazarım.Genelde uzun cümleler kullandığım için de, hiçbir zaman yanı şeyi yazamam.Ama üzülmem de buna!
Doğru olanı yapmışımdır çünkü.
Her arabaya binişimde,koltuğum mükemmel ayarlı bile olsa,onu bir kere en arkaya çeker, sonra tekrar ayarlarım.İlla ki yolda bir defa daha ayarlamam gerekir.Ama önemsizdir.Takmam pek.
Bir de çok alçak adım attığımdan mıdır nedir, mermerde bile yürürken bişekilde sendeler ,takılırım bir yere, işin fenası da aynı yolu aynı kapıdan tekrar girer,aynı adımları atar,ve diğer ayağımla takılırım.Bu kötü işte.Buna ben de üzülüyorum.
Bir de insanlarla konuşurken bazı takıntılarım vardır.Bu bazen beni
komik duruma düşürebiliyor. O gün içinde hiç aynı cümleyi kullanmamışsam, örneğin ''patetik'' diyelim.Hep şöyle bir cümle kurarım.
Ya bu ne patetik bir insan.(içimden sessizce)patetik.
Ya da bunun aynısını siz yapmış olun,onu duymamış gibi yapar,bir daha söylemenizi isterim bunu.Eğer ikilerseniz o zaman bir daha.Çünkü yine tek sayı oldu ve ben gıcık oldum.
Gel gelelim bir de kişilere olan takıntılarım vardır ki,bunu ne ben,ne
tıp,ne başka bişey açıklayabilir.
Eğer ben birisine hakikaten takmışsam(illa aşk,meşk sevgili durumu değil) iyi yada kötü bi şekilde, vay onun haline.
Ya hayatını iyi etmek,iyileştirmek zorundayımdır,ya da zehir zindan etmeden,kötü bir iz bırakmadan bırakmam.
Üstelik bunda tek sayıları da pek önemsemem!
Obsesif kompulsif bir what the fuck durumu işte.
Önüne geçemediğim..

İki kutu Efes Pilsen,
Seni çok özledim bir bilsen,
Arzu ile kucaklarım,
Eğer Judy Jetgil isen,

İşte böyle gudik bir doğaçlama ile başlamak istedim sözlerime.Başarısız bir Hurşit Yenigün güzellemesinden feragat etmemiş olan bir nesil olarak kah ''ah o gemide ben de olsaydım'' kah ''çillibom'' gibi çalışmaları dinlemişliğimiz, level atlayanımız olmuşsa,bu şarkılardan mırıldanmışlığı bile vardır!
(birden aklına geldi ikisinin de melodisi itiraf et!)
Neyse,nasılsa bu bizim başarısızlığımızın bir emaresi değil.
Ama nedense bir sokak arası ağdacısı hüznündeyim günlerdir.O neşeli,şen şakrak gülüşleri,dedikoduları ardına ani susuşları içindeyim. Can yakan bir iş yapmalarına rağmen, tıpkı iğneciler gibi ellerinin hafif olduğunu ispatlama çabalarının odak noktasıyım sanki.Donuk gözlerle yönelttiği ''paketi de alalım mı abla?'' sorusunun cevabı gibiyim.Bekleyiş içinde anlık bir can yanışıyım.Ağdacılar hakkında bu kadar bilgiye sahip olmanın merakıyım.
Bir süper kahramanın sosyal ve heyacanlı bir günden sonra eve geldiğindeki yalnızlığıyım.Loserlığıyım onların ben.Evet.
Tadına bakılmayı bekleyen bir parça uranyum gibiyim.Uranyum yenmez dediğini duyar gibiyim.Ona bakarsan bana göre de sushi yenmemeli.
Dün ben mesela bişeyi çok merak ettim.Bir arkadaşıma uyurken balina gibi olduğundan,bir türlü uyanmadığından dem vurdum.Sonra balinaların uyuyup uyumadığını merak ettim,araştırdım,uyuyorlarmış.
Ama nasıl uyandıkları konusunda bir veriye rastlamadım şu ana dek.Çünkü daha evvel cep telefonunun saatini kuran ya da çalar saati olan bir balina tanımıyor olduğum için,bi kere balinalardan özür diliyorum.
Belki koala gibi uyuyorsun diyebilirim.Çünkü onlar mıymıntı hayvanlar.Kesin zor uyanıyorlardır.
Ben mesela anında uyanırım.O zaman ben de minik,tüyleri kabarmış,sempatik ve üşüyen bir serçe gibiyim.Çünkü onlar da ota boka uyanır,uyanmakla kalmayıp bir de kaçarlar.Serçeler şehirlerin küçük pezevenkleridirler.
Domatesin de kilosu üç lira olmuş.Bugün domates aldım,ekmek aldım.Bayadır yapmadığım bir aktiviteydi,çocuksu duygularımı hareketlendirdi para üstüne yaptığım minik dokunuşlar.Eskiden yaptığım gibi eve koşarak gitmeyi hayal ettim.
Daha hayal bitmeden,saçmaladığımı farketmem uzun sürmedi.
Sürrealist bir Nihat Doğan aforizmasıyım istemsizce söylenmiş.
Şu anda aklıma gelen kemiksiz kuzu pirzolanın üzerinde eksik olan kekiğim.
Dikkat ettim de deminden beri hep yeme-içmeden bahsetmişim,demek hayvanın tekiyim.
E insan da hayvandan gelmedir nihayetinde diyerek Darwin'e selam
çakıyor,yoo dostum yooo insan hurmadan gelmedir diyen pek sevgili din bilgini Yaşar Nuri Öztürk'e bişey demiyorum.Diyemiyorum çünkü.Az önce aynaya baktım,tamam kafa biraz andırıyor hurmayı ama,bilmiyorum.Aklım çok karışık.
Bu arada yakında beni dolandırıcılıkla suçlamalarından,evim üçüncü katta olduğu,
ve attıkları taşları yetiştirebilecek deliyürekler, yiğidolar olduğu
için,taşlanmaktan korkmaktayım dostlar!
Safiye'nin kafasını karıştıran Faik gibiyim,sürekli kapımı çalıyorlar,
hediyelere boğuyorlar beni.Kutu kutu çikolatalar geldi, aldım.Ücretsiz kahvaltı davetiyeleri geldi,sormadım bile bu nedir diye,aldım.Bizzat belediye başkan adayları geldi,''tamamdır,oyum sana'' diye yalan söyledim.
Islak ve yarı çıplak birşekilde,bebeksi tenimle kapıyı açmaya çekinmedim.Takım elbiseli adamların karşısında ''abi yarım saat sonra seçim bürondayım'' dedim,yine yalan söyledim.
Foyamın ortaya çıkmasından korkuyorum.Velittin abi,özür dilerim.
Amacım bağcıyı dövmek değil,üzüm yemek.Ama şu saçma sapan broşürler,''bilmemne başkan adayı,beylikdüzüyle kucaklaşıyor'' temalı flyerların bana bir yararı yok.Bunu da böyle bilin.
Bir kalem,bir ajanda getirmediniz.Çikolata falan tamam da,ne bilim en azından bir masa örtüsü,çatal bıçak takımı falan getirin ulan.Kusura bakma dostum ama bizim orada göte göt derler!
Sesi güzel,kendi güzel,yer yer kadın sesi çıkaran ama aptallığına doymayıp ölüme kucak açan,voltasını alan Jeff Buckley kardeşimin şarkılarındaki gibi buruğum.Boş bir paint sayfası açıp fotoğraftan bakarak çizerkenki günlerimi özler gibiyim.
O incecik kol neydi öyle.O nasıl bir 'kıraş' idi?
Gariban bir kurt hayvanını zorla evcilleştirmek eğilimindeyim.
O orospu çocuğu balinaya da söylesinler,nasıl uyanıyormuş bizi bilgilendirsin artık.Buradan ona seslenmek istiyorum.Bak balina kardeş.Ağır mı uyursun hafif mi bize bildir!Biz kripteksi açalı çok oldu ama bak neredeyse sabah oldu,bu bilgiye ulaşamadık.Şerefsizlik yapma!
Sinirlendim şimdi.Özürümü de geri alıyorum!
Vay benim babam vayyy.Uç uç böcekleriyle,güzellemelerle başladığım yazımı bak nasıl bitirmek zorunda kaldım.
Ve hayat,bundan sen sorumlusun kardeş hiç kusura bakma!

Father is Tired

I saw in my dream,she was smiling,
Looked into my eyes,and pinched my arm,
See,this is not a dream,
I`m really here,she said,
She was looking at the sunset,with lowered eyes,
She was just sitting,like she`s mad at something...
Stop I said,what are you doing?What is this anger?
This is not anger she said,this is just an expression change time did on my face..
Gosh! I said..
Yeah Gosh! she said,
But I don`t believe it,because you never maze for something.
You always kept your feelings inside your coldblooded body,
Your amazements,your yearnings,your fears,
Your face was always serious,
Even you were scaring when you were smiling..
I was always thinking..
If he ever amaze or yearn from inside against this mortalworld with a disgusting seriousness?
Are you still here? I said..
She said I didn`t go..
Are you still here? I said..
She said I was always here..
So why I never saw that you were? I said..
Now! she said,your mind loop started,
You are smart more than needed,but you are not optimistic enough!
If you could turn that seriousness in your smile,to a littleinnocent,
At least if you tried,
You`d know how many sunsets I watched with lowered eyes..
Well then,I said,
What if I know how many sunsets?
Now I`ll be amazed! she said..
Alright! be amazed then! I said..
Maybe I'm coldblooded,but my mind is still warm..
I can feel what you feel too..
So,I said,you watched sunsets,
Do you know how many soon`s I`ve counted?
I know..she said..
I said,so let me know it too..
But! she said with a little smile..
See, I said,Patience..There`s always a good side of all leavings..
But! she said with her frozen eyes..
Stop I said,let me answer..
Wait,Wait so I`ll find myself and come back..
But howcome! she said..
Stop, I said.Remember I told you that I want more `fortunatelies` instead of `if onlies`..?
I gave up..Now I want to make more `if onlies`But I want to remember only one `fortuneately!`You are a maniac!! she said..
She hushed but I heard..
Her voice vibrated..
Come..! she said..
Wait..! I said..
Father is tired...

Yüzümdeki kara leke

Şurada iki kelime bişey yazmaya kalksam, bir uçtan başlasam, sonunu bir şekilde bağlayamamaktan korkarım hep. Konuşurken de bu böyle. Ama o biraz daha zayıf.
Çocukken Milli Vanilli'yi iki kişi zannederdim ki öyleydi zaten.
Çamaşır makinasına renklilerle beyazların birlikte konulmayacağını da bilirdim.
Büyüdüm,yine biliyorum.
Renk skalasındaki en koyu ve en çirkin siyahı seçip giyerdim hep sinirli olduğum günler.Bu genelde haftanın 5-6 gününe tekabül ederdi.Sonra sonra renkli şeyler alıp giymeye başladım.Zira hala siyahlar aynı siyah,hala çıkaramadım bi türlü.
Mesela bilir misiniz ki ben 16 yaşına kadar kot pantolon giymedim?Hep kumaş pantolon giyerdim,olmadı fitilli kadife.Ama yine siyahtılar.
Öyle yerlerde büyüdüm çünkü.
Mertlikten,delikanlılıktan ödün verilmeyen mahallenin çocuklarından biriydim.
Çok para biriktirip bir mobilet almıştım hatta kendime.Ensem de uzundu,paçayı da kıvırırdım ayağım takılmasın diye,üzerimde bi atletle,üstüne yatardım.
eeeeeeeeeeeeeeeeee diye ses çıkaran bişeyle etrafı turlamak,arkadaşlarla başka mahallelere gidip kavga etmek,hoşuma giderdi çünkü.
Gariban bacım da 20 yaşına kadar rahat yüzü göremedi.Kızcağız Ankara'da otururken bile,en ufak bişeyde atlar gider,zehir zindan ederdim hayatı,dönergelir,evime otururdum.
Bunun annenin,babanın masters degreesiyle,başarılarıyla,özgürlüğümüze düşkünlüğüyle falan filan hiç alakası yoktu.
Sadece seviyordum.11 yaşında sigaraya başlamayı,kolej piçi diye benimle eğlenmelerini değil belki ama,o mahallenin kenarındaki çingeneleri,atari salonlarının kapılarındaki kavgaları,benden çokça yaş büyük çocukları köşeye sıkıştırıp korkutmayı seviyordum.
Nedenini de bilmiyor,sorgulamıyordum.
Daha sonra ergenliğe adım atınca,kızlar falan çekmeye başlayına dikkatimi,onların ve çevremin,benim o arkadaşlarımın maganda,kıro olduklarını,parmaklaişaret ettiklerini görmeye başladım.
Halbuki ben senin sıra arkadaşın,belki en sevdiğindim ama bilmiyordun ki ben onları senden çok seviyordum.
Ben onların bayrak tutanıydım hatta,önde gideniydim.
Bunu neden görmüyordun peki?
Çünkü sen yavşak bir titrin,statü sembolü okulunun,ailenin bir parçasıydın değil mi?
Elit kesimi temsil ediyordun ve 21 vites bisikletine bakıp mahallede çocuklarınsenden bir tur istemesi hoşuna gidiyordu.Onlar beşyüz binlik kames topu patlamasın diye çocuğunu korur gibi kollarken,sen şunu oynatırım,bunu oynatmam'ın peşindeydin.
Ama ben senin de iyi-kötü yönlerini tanıdım,bildim.Onların da.
Okudun ettin,doktor oldun,mühendis oldun,babanın şirketinin başına geçtin,belki kariyer planlaması yapıyosun,onlar da belki tinerci oldular,jiletçi oldular,kimisi öldü gitti,kimisinin çocukları var geçim sıkıntısı çekiyorlar.
Ama hep onlardan korktun.
Şimdi de yolda görsen geçersin karşı kaldırıma,koluna girdiğin kız arkadaşına çaktırmamaya çalışarak,höt dese bitanesi,topukların götünevura vura kaçarsın.
Çünkü dillerini bilmiyorsun.Belki işvereninin önünde tam bir beyefendi profili çiziyor olabilirsin,ama onların dillerinde bu nedir,bi fikrin yok.
Müslüm Gürses,Teoman'la düet yapınca çok severim diyorsun,dinledin mi hiç esrarlı gözler' i?Radiohead falan dinlerken sözlerini iyi anlayayım diye açıp liriklerini okumayı biliyorsun da,aynı mahalle'de oturduğumuz Selahattin Özdemir'i tanırmıydın?
Seni sevsem de arkadaşım,her ne zaman hayatıma girmiş olursan ol,seni ne kadar seviyor olursam olayım,kendin olduğunu zannederken yavşağın,şahsiyetsizin teki olmanı sevmiyorum bi türlü.Özentiliğini sevmiyorum.Nereden geldiğini unutmanı sevmiyorum.At gözlüklerini de öyle.
İnan seninle içtiğim Jack'ten çok daha kaliteli geliyor onlarla içtiğim şişe Efes.
Ve şimdi sen bilmiyorsun ki,soru sorduğun,danıştığın,fikir aldığın,önemsediğin,saygı duyduğun,hep olmak istediğin,ego manyağı,kibir kralı beni,insanlara kardeşim,çok sevdiğim diye tanıtırken,aslında onları tanıştırıyorsun.Onları seviyorsun da,farkında olamayacak kadar gerizekalı bir düşüncenin örneğisin.Değişmeyeceksin de.
Oyüzden beraber yürürken,benkaldırımı değiştirmediğimde,oturupbir tinerciyle konuştuğumda, karnını doyurduğumda,bana şaşırma.
Bu insaniyetimden ya da korkusuzluğumdan değil,onlardan biri olduğum için böyle.

Günü bile olan kadın şeysi

'En içten dileklerimle','Sevgilerimle' gibi biten mektuplardan nefret etmişimdir hep.Bayağı ve banal cümleciklerin dışında kalmaya çalıştıkça,daha samimi olursun ister istemez.Ve samimiyet,kendince güzel de olsa,senin yaklaşımın,karşındakinin seni anlamlandırdığı kadardır.Bana içten bişey dilensin istemem hiç.
Aramadığım,sormadığım,aramayıp,sormayan insanlar sevgilerini belirtmesinler bana.
Siklamen,çivit mavisi gibi renklerden,Hakan Peker'den nasıl nefret ediyorsam,kadınlardan da öyle nefret ederim uzuncadır.Hepsi birer makyaj eseridir gözümde.Sadece fiziksel makyaj değil.Duygusal makyajlardan özellikle iğreniyorum.
Kadın dediğin bir jöledir.Hoşlandığı,birlikte olduğu,fuck buddy olduğu ve her ne tarz bir ilişkiyse yaşadıkları,orada erkeğin kabının şeklini alandır.Sırf adam seviyor diye götü ata ata korku filmi izleyen,sigarasını değiştiren,saçını başını boyayan.
Sonra ilişkileri bittiğinde veya üzerinden zaman geçtiğindeeski resimlerine bakıp şahsiyetsizce ve şuh bir kahkahayla 'ayol ne günlermiş ne biçimmişiz şu tipe bak' demekte bir beisgörmezler.Albüm kapanır,yeni girdikleri kabın verdiği şekilde hareket edebilmek için,kuaför randevülerini hatırlarlar.
Ben hep benzinli motorları daha çok sevmişimdir kadınlardan.Bana daha çok zevk vermişlerdir.Uğraşısı azdır.
Motor'a gazı verdiğin zaman,yolunu alırsın,ilerlersin,keyfine bakarsın.
Kadın'a gazı (burasını sen adlandır.Sevgi de,ilgi de,şefkat de) verdiğin zaman olanları hepimiz biliyoruz.
Ne yazık ki bunların bir rölanti ayarı yoktur bir tornavida yardımıyla düzeltesin.
Aslında ne kadar patetik,ezik ve aşağılayıcı bir erkek yaklaşımı değil mi bu?
Değil!
Herkes kendi yaşadıklarından belirli çıkarımlar yapar ve belirli bir görüşü benimser.
Bana bugün ilgisiz,dengesiz,rahatsız,huzursuz ve sayılabilecek hertürlü negatif şeyi söylerler.
Herkes zanneder ki bu benim doğumumdan beri süregelen bir olaydır.
Değildir canım,değildir güzelim.
Bu,sütten ağzı yananın,yoğurda küfretmesidir!
Eskiden yaşadıklarımın karşısında,kurunun yanında yaşı da yakmamdır.Ama haksız da değilimdir hani!
Çünkü en masum kadının bile aklında milyonlarca soru işareti ve hinlik vardır erkeklerle ilgili.Sevgilisinden ayrılmıştır,üzgün olması gerekir.Üzgündür de.Günahını almayalım.Hemen başkasına meyillenir! Bu arada eski sevgiliyle görüşmeler başlar tekrar.Bu sefer meyillendiği tarafa bunu söyleyemez,eski sevgiliye onu söyleyemez.Ha bu arada,bir üçüncü,bir dördüncü,böyle bir top on listesini andırırcasına yapılmış bir listesi vardır kafasında.
Eğer sen bi kadından hoşlanıyorsan,kim olduğu hiç önemli değil,kaçıncı sırada olduğunu hiç bilemezsin.Birlikte de olsanız,hep bilirsin ki o an kapıdançıksan,kafasında mutlaka birisi vardır koşup kollarına atlayabileceği.Ne yaparsan yap,hiçbirzaman eksiksiz,mükemmel olamazsın.Hep senineksiklerini kapatan,sevdiği,özendiği birşeyler bulduğu bir erkek vardır çevrelerinde.
Sevgilisi olan erkekleri baştan çıkarmaya çalışmak-çıkartmak gibi özel zevkleri de vardır.Yoksa bile,onlarla bişekilde undercover bi ilişki yaşamakta,yancılık yapmakta hiç bir suç,dert,tasa görmezler.Kendileri de erkek arkadaşları varken seninle görüşürler.Sen başka birinden duymaz,biyerde görmez falan isen,hiçbişekilde öğrenemezsin.Gıkları çıkmaz o adamla ilgili.Sonra bulur çıkarır vurursun yüzüne,dünya'da görülmemiş bir pişkinlikle,aptala,salağa yatarlar.
İşte öldürme güdüsünün tepe noktası da budur.En çok burada istersin birini boğazlamayı.
Ama yapmazsın.
Mantıklı olup,düşünmeye çalışırsın,mantığa dayanan tek bir nokta bulamazsın.Bulamayınca doğal olarak uzaklaştırırsın onu hayatından.Allem eder kallem eder yine bişekilde girer senin hayatına.Bu sefer süreç tersine işlemeye başlar eğer aptalsan.
Zırhını çıkardığın an,ilgini belli ettiğin an,sıçtığının resmidir.Hiçbirzaman bi denge yoktur.Olmayacaktır da.
Bu sefer istenmeyen,aranmayan,sorulmayan sen olursun.Aradığın,sorduğun zaman da rahatsız eden,irrite eden olursun.
Ağa takılan balık gibi,çırpındıkça daha da dolanırsın.Ve sonra bir hareketle,kötü insan olarak teşhir edilirsin insanlara.
Utanmadan da yaparlar bunu.
Halbuki bunların hiçbirini istememişsindir sen başında.Aklından geçen şey bu değildir.
Ama olursun işte.Ve ağzını açıp hiçbişey söyleyemezsin.Söylesen de adın konmuştur bikere.
Kötü bir cover gibisindir artık.Başkası eliyle yapılan,sana mal edilen..
Sonra da böyle düşündüğün için kötü olursun bide.
Süper valla!

dair olanlar

Anlamakta güçlük çektiğim bazı şeyleri kendime sormanın faydası olmadığını bildiğim gibi,Faydası olmadığını bildiğim şeyleri anladığım zamanlar da oluyor.
Mesela bir bilgiyi hard diskten sildiğimizde,nasıl yok oluyor,hard disk bunu unutuyor mu,bu anlamadığım şeylerden biri.Ama her zaman yaptığımız ve yapmadığımız şeylerin tek sorumlusu biziz.Bizler dünya'da toplulukhalinde,birarada yaşıyor olabiliriz evet.Ama hepimiz Allah'ın gözünde tekiz.Bir gün gelecek,her koyun kendi bacağından asılacak.
Bazen sadece unuttuğumuz şeyleri hatırlamak yeterli olur bu hayat şeyi dünya denen yerde neden yaşadığımızı sorguladığımızda.Gönderiliş ve yaradılış sebebimizin sadece Allah'a ibadet etmek olduğunu unuttuğumuzda,dünyevişeyler öyle sarmalar ki etrafımızı,kendimizi Allahlaştırırız.Şüphesiz ki,bu yaptığımız en büyükyanlıştır.
Bugün şu kadar para kazandım,bu kadar arkadaşımla görüştüm ve o kadar eğlendim.Ve aşık oldum.
Bir soralım kendimize,kaç kere Allah'ı daha çok düşündük ve sevdik genelgeçer insanlardan?Ama ne kadar şükrettim? Ne kadar ibadet ettim? Ne kadar düşündüm bugün, kendim dışında Allah ve insanlıkiçin ne yaptım diye?
Kendi küçücük dünyamda ne kadar insan kırdım ve incittim? Hayat denen şey bize verilen en büyük lütuftur.Bu esnada ne kadar yararlı oldum?
Bunları hepimiz biliyoruz,zihnimizin bir köşesinde karalı.Yeri geldiğinde hatırlıyor ve an ola ki tekrarunutuyoruz.
Hepimiz günahkarız.Kimimiz bu günahlardan zevk bile alıyoruz.Bile bile yapıyoruz bunu.
Hepimiz birbirimizi yargılıyoruz.Ama yargı günü geldiğinde ne yapacağımızı,ne kadar temiz olacağımızı ne kadar düşünüyoruz?
İnsanlar türlü türlü hatalar yapabilirler.Bir hata yapmaları onları her konuda hata yaptıkları ve o şekildeyargılamamız gerektiği anlamına gelmez.
İnsanların hatalarını,kusurlarını ne kadar yüzlerine vurmazsak,o kadar yüceyizdir.
Ayrıca bize göre hata olan bir şey yada olayın gerçekten bir hata olduğu doğrusuna da nereden kapıldık?
Biz kimiz?
Ne gibi bir yüceliğimiz var ki şu milyarlarca insan içinde,kendince belkidoğru olan birşeyi hata olarak yüzüne vurup ona karşı tavır alabiliriz?
Bunun tek sebebi,ufacık beyinlerimiz,ufacık dünyamız içinde kendimizi Allahlaştırmamız.
Hem biz,hepimiz ne kadar doğruyuz ki?
İncil Mat 7:3 Sen neden kardeşinin gözündeki çöpü görürsün de kendi gözündeki merteği farketmezsin? der.
Bir nefes alışı kadar yakın olan ölümden sonra ne olacağını bilmediğimiz gibi,hiçbir insanı haketse veya etmesedahi kendimizce yargılayamayız.Sadece onları uzak tutabiliriz.Ve bu bizim hakkımızdır.
Ama temiz olduğumuz müddetçe!
Sen ondan temizsen,onun sana bir şekilde zarar verdiğini düşünüyorsan,çıkarırsıno insanı hayatından olur biter.Üzülür,üzülürsün bu bizlere verilmiş vicdan özgürlüğüne dayanarak yapacağımızçıkarımın bir parçası olup,yanımıza kalır.
Kendimiz ne kadar doğruysak,o kadar çok yanlış görürüz etrafımızda.Ben doğruyum demiyorum zira bana göre yanlışolan şeyleri yeri,zamanı geldiğinde bir şekilde anlatıyorum karşımdakine.
Yargılamıyorum,tavır almıyorum,küsmüyorum.
Mat 23:24 Ey kör kılavuzlar! Küçük sineği süzer ayırır, ama deveyi yutarsınız! der İsa Peygamber.
Biz kendimizi,düşüncelerimizi,yaptıklarımızı bir gözden geçirelim.Ne kadar doğruyuz önce buna karar verelim.Daha sonra arkadaş dediğimiz insanların hatalarına,yanlışlarına bakalım ve onları uyaralım.
Günahkarlığımız ve zinakarlığımızdan sıyrıldığımız gün,
Onlara da hak vereceğiz..

Bir varmış,bir yokmuş..

Bir varmis,bir yokmus diye baslayan hikayeleri sacma bulan,yani daha hikaye baslamadan yanlis oldugunu goremeyenleri goren bir tip canlansa.
Bir varmis,bir yokmus.Madem bir yoktu,diger bir nasil olmus?Bir ya vardir,yada yok.Belki birileri vardir.
Belki hikayeyi anlatan,birileri varmis diye baslamak ister velhasil o birilerinden arindirmak ister kendini,anlattigi bir hikaye bile olsa.Kendine sorsaniz kimse yok der,sadecebir varmis.Benim hesabim onla.Fakat icinden gecer Cesur Yurek'in son sahnesi.Ozgurluk diye bagirip evet birileri varmis demek ister ama nafile.Yani yurek var belki ama,soyleyecek kadar cesur degil.Zaten oda Mel Gibson degil...
Ozgurlukten cok 'ozgu'lukle ilgilenen biri olsa gerek diye dusunurken,'kendine ozgur'diye noktaliyor kendini.Kelime oyunlariyla kafa karistirmaya calisirken,inceden anafikri anlatmaya calisiyor dolambacli yoldan.Nabza gore serbet veriyor.Yani o konusacak,sen bulmaca cozeceksin.Istedigi zaten bu.Olayi basindan almasi imkansiz.Cunku sonunu baglarken,basini dusunemeyecek kadar mesgul.Yani padisahtan once sadrazami kafaya alacak kadar akilli.Sen sadrazama anlat,o padisahi ikna etsin.Kendisi mal sahibi olup kosede beklerken,sadrazam gitsin pazarlamaci olarak.Padisahi kandiramazsa,kellesi giden o olacak. Suctan once suc mahalini hesaplayan,sucu islemeden delil birakan bir psikopat.Delil var,mahal var,suc yok.Demek ki telasa mahal var.Isin kotusu,birde gorgu tanigi bulmak var...
Mekana girer girmez,gizli kameralarin yerlerini bulan adam.Biliyor ki,kameralar gozlerde gizli.Hafizalar var ve ozellikleri yorum yapmalari.Gozlu kameralara oynayan bir deli.
O,yorum sorusuna baslamadan,olaya ogelerden basliyor,bir virus atiyor beyinlere ve hala kafa karistiriyor.Islenmemis suca,gorgu tanigi olusturuyor.Ardindan onlardan biri oluyor.
Hesap verir gibi yapip,hesap soran oluyor.Yalandan gozleri doluyor,Bir konusup bir susuyor.Hayati oyun,hayati roman,hayati polisiye.Savci da o oluyor hakim de.Adaletin onunde,kendine adil oluyor.Savci olup soruyor,avukat olup savunuyor,muvekkil sucsuz olup cevapliyor,hakim olup kendi cezasini veriyor.
Maymunlar cehennemini izlerken,essekler cennetini dusluyor.Hayati aylik senetlere boluyor.Her ay bitiminde,bir yaprak yirtiyor,senet niyetine.Anlasmasinin doldugunu farkediyor.
Hersey iyi guzel de,hikayedeki birileri nerede diye sordugunda,onu soylemesinin suc oldugunu soyluyor.O anda uyaniyorsun.Cunku eger sucu islerse,gorgu tanigi olmak var...
Demekki sormak,kurcalamakta sucmus.Yerli yerinde kalsin.
Bir varmis,bir yokmus...

...........

Gülümsüyorum,
Anlamsızca, nedenini bilmeden yapıyorum bunu,
Ve düşünüyorum,
Gülümserken neden düşündüğümü..
Oysa ağlarken de düşünür ya insan?
Olsun, bilmesem de bu böyle..

Buruşturdum paketini sigaranın ve yenisini açtım,
Gözlerim dört dönüyor odanın içinde,
Yeni bişeyler arıyorum hayatımda olmayan,
Göremiyorum,
Üzülüyorum,
Üzülürken o an gülümsediğimi hatırlıyorum,
Ve öğreniyorum,
Gülerken de üzülürmüş insan..

Kıskanıyorum mesela,
Çevremdekileri kıskanıyorum istemeden..
Eksiklikleri saymaya çalışıyorum hayatımda,
Ben neden onlar gibi olamıyorum?
Sempatik tavırlar sergileyemiyorum yalandan?
İşime gelmeyince,
Saldıramıyorum?
Ben sevmediğimi,
Sevmiyorum..!

Sinsi olmaktansa toplu oturumlarda,
Sessiz bir yalnızlığı tercih ediyorum..
Hatir,gönül olsun diye söylenmiş sözleri dinlemiyorum,
Aklıma geliyor arkamdan çevrilen türlü türlü teraneler,
Saatime bakıp,
Kalkıyorum..

Börtü böcek sesleri daha samimi geliyor bana,
En azından avazları çıktıkça bağırıyorlar,
Ne söylediklerini anlamasam da,
Hepsini lehime algılayıp,
Üşenmeden cevap veriyorum..
Ve hepsine çok teşekkür ediyorum..

Kendiliginden biten,yiten yada kaybolan,olaylar karsisinda hakimiyetine mudahale edemeyipte,sorumlulugunu kaybeden bir zavalli olmakta var isin sonunda.
Kuslara verilen yemlerin arasinda olup,yenmemek icinaglarcasina dua edipte,kusun sanki biliyormus ve secmiscesine seni yedikten sonra ozgurlugune bir bok olarak devam etmen.
Diger milyonlarca yemle harmanlanmis bir kulturun icinde bulman kendini.
Sorumluluktan kacmaya calisirken,baskalarinin sorumlulugu altina girmek gibi.
Halledilmemis isler,gorulmemis hesaplar,faturalar vekarsiliksiz ceklerin sigindigi,hicbirseyin duzenli olmadigibir ajandada okunmayi beklermiscesine 7 Mart'a yazilmis birnot gibi olmak.
Belki onemli,belki degil...
Nerde oldugunu bilmeden...
Yani yenilmekte var,yenmekte.
Sevilmekte var,sevmekte...
Bilmeden,gormeden ve cozemeden ayriligi hic olmamis bir beraberlikte,mutlulugu tanimaman gibi.
Ayni ajandadaki karsiliksiz cekler gibi beni sevmek.
Fakat ne olursa olsun,ozgur olmak...

Talkative Pain

This is,

Your pain from inside,

I am,it`s me speaking..

Listen..

You know what we are for?

If I knew I wouldn`t be here..

Believe me..

But,Somehow I am..

Unexpectedly..

I don`t know how I came,

You called or someone did..

I was in someone else before..

He threw me out,

So I found you..

You know,our job is terrible..

Because sometimes we kill people,

Yeah,we do..

Unexpectedly..

We got along good with others down here,

Talk sometimes,

They tell a lot,

They tell some stories about the one`s you set free..

But,I know you know that I`m different..

Weird than all other..

I represent love here..

So they chose me as the manager,

I`m writing their schedule..

It`s me slaying your mind,

But it`s what my job is..

So don`t hate me,

Honestly,you are strong,

I mean,I`m one of the terrible someone could ever see,

But you still think that I`m kinda sweet,

Thank you,

But I don`t deserve it..

I know you`re thinking to set me free sometimes,

But don`t..

If you let me go,

There`ll be a war after me..

There`ll be an empty space..

You can`t take it..

Just think,

If there are wars,

Than there is no mind..

Look,nations can`t live together,

And I know you support peace..

So let me stay..

You and me..

In peace..

Just think,

What if you set me free..

I know that you`ll call me back,

But I`ll be away,

And bad ones will take my place,

The ones,who like to kill..

Believe me..

And think twice..

If you set me free,

I`ll be looking for someone else,

What if I`ll be a pain of a mother,

Who lost his son in war?

What if I`ll be a pain of a little kid,

Whose father got shot in front if him?

Can you take it?

No,no..You can`t be this cruel..

So can I?

I know you don`t want that..

Somehow happened once,

I`m here..

Unexpectedly..

But get used to me..

Let me stay..

You and me,

In peace...

This is,

Your pain from inside,

I am,it`s me speaking..

I never said anything to the ones who can`t understand..
I said many things,to the ones able to understand..
I don`t talk much,I don`t use empty words..
I only talk when it`s not possible to tell what I mean with my eyes for that person..
I saw a lot in this world..I saw the mice hole.
Street murders,drug sellers,bitches,assholes..
I saw the worst possible places that you`d never want to see..
I also saw the eagles nest..
Ate my dinner with golden forks...Sat behind a Rolls Royce...
Got my door opened in front of the most expensive hotels..
But,I know what it means to be hungry..And I know what it means to be lonely.
I know how it feels to walk alone under a hard rain..With having no place to go sometimes..
But,I survived..I dealed with my life..I still do..
Sometimes they ask me if I have fears..
I say no..Only one..
They ask howcome..?
I tell them when there is fear,You`re the slave of it!
When you look it into the eyes,You`re the master of it!
So they ask,what`s your only fear?
I say GOD..!
Sometimes they ask me if I know the true love..
I say no..There`s only one true love I know..
They ask howcome..?
I tell them when you love,You`re the slave of it!
When you`re loved,You`re the master of it!
So they ask if what`s the only true love I know..
I say GOD..!
I just have black and white,no grey..
My yes is yes, My no is no..!
But people always see me like the moon,They say I have a darkside that I never show..
They always see the bright side..
I say I don`t care.. I really don`t.
They say I don`t talk much..
I only talk when the words are real..
I don`t like threats..If I`m saying something,I do what I say..
I respect everything at the beginning..Doesn`t matter what it is..
I even respect to my enemies,
Because they always have a reason to be my enemy..
But it`s always better to be by myside..
Because I`m the best enemy..
Just like I`m the best friend..
Sometimes they ask if I`m afraid of death.
I say no..
That`s the only truth that we gonna see one day..
And being afraid of it,Means that you`re walking away from GOD..
You can try,but you can never escape..
We are all going to see the Exit door one day..
They say I have a mad looking face,I never smile,
I say it`s the shape of it..I do smile to the ones who can see it..
They ask if I ever loved someone..
I say yes,for a lot of times,
But now I`m sad for them.
Because when I thought I lost them,
At the end,I saw that they lost me..
I don`t cheat,I don`t lie..
If someone wins something with cheating,It would be a winning..Yes..
But it won`t be real..And it won`t be true..
So finally,They ask if how would I want to die..
I say it doesn`t matter..
Just,
When I was born,
I was crying and people was smiling..
And when I`m going,
I want to smile when people are crying...

I said non of these..
Because I could never make it to lie..
I`m a convict of my freedom..
And I never forget what I say..
Sometimes,I just act like I know nothing..
To see the stupid smiles on the eyes of people,
Who think they are decieving me..
I am a secretive person,
But I ain`t no stupid..
If you want to deserve to hook up a word on me,
Deserve your life first..
And if you want to tell me something,
Come and tell it to my face if you can..
But be careful,
It starts slavery,where it ends bravery..
You can`t tame me...